شکیبایی

.....

وقتی درمان نیست،درد را باید پایان یافته دانست وآخرین امید را از آن برید.زاری از پس مصیبت گذشته نزدیک ترین راه برای جلب بدبختیهای دیگر است.آنچه روزگار می ستاند ،نگهداریش محال است.اما شکیبایی ،لطمات سرنوشت را به بازی می گیرد.کسی که مالش را دزدیده اند و لبخند می زند ،خود چیزی از کف دزد می رباید و آن کس که بیهوده افسوس می خورد از مایه خود می دزدد

بخشی از نمایشنامه اتللو*